Tajemnica fenomenu menonitów - codzienne życie na Żuławach.

Zdjęcie: Dom podcieniowy nr 6 w Żuławkach, tzw. Danziger Kopf, autor: Piotr Lemański

Zapraszam Cię na „spacer stacjonarny”. Spotykamy się w kawiarni gdzie spędzimy 2 godz., a ja zabiorę Cię w wirtualny spacer szlakiem menonitów. Będą slajdy, zdjęcia, rysunki, filmy, żarty a wszystko menonickie.

W połowie XVI w rajcy gdańscy poszukiwali osadników, którzy zagospodarowaliby tereny Żuław, wyniszczone wojnami z zakonem krzyżackim. Tereny trudne w uprawie ze względu na bliskość Wisły i częste powodzie. Ponieważ utrzymywali żywe kontakty handlowe z Niderlandami a Żuławy przypominały tereny niderlandzkie postanowiono tam szukać chętnych. W 1547 wysłali Philipa Edzema by pozyskał kolonistów na zalewowe tereny w delcie Wisły. Podobnie uczyniły władze Elbląga, opat Pelplina i biskup Włocławka. Edzem wrócił z niewielka grupką mennonitów, którzy u siebie byli prześladowani religijnie. Miasto zagwarantowało im ziemię, wolność osobistą, wolność wyznania, zwolnienie ze służby wojskowej i świadczenia pańszczyzny. Nikt wtedy nie domyślał się jak wielką rolę ta niewielka społeczność odegra w historii miasta i regionu.

Opowiem o początkach menonitów na Żuławach, o tym jak żyli, jak potrafili fantastycznie dostosować się do terenu na którym mieszkali? Jak się zabezpieczali przed powodziami? Jak wykorzystywali rzeki do zwiększania plonów, jak były zorganizowane wsie mennonickie, skąd brała się ich zamożność? Jak pracowali na co dzień, co jedli i jakie potrawy w naszej kuchni maja korzenie menonickie. Zobaczysz film z przykładem dwóch starych domów żuławskich, pięknie zachowanych ale każdy odnowiony w inny sposób z odmiennym podejściem.